Rozdawajka!

Wczoraj miałam straszną chęć przygotować dla was konkurs, ale byłam bardzo zmęczona i nie dałam rady. Dlatego robię to teraz. :) 

Do wybrania: 

1. "Ciotki" Anna Drzewiecka

2. "Furie" Elizabeth Miles

3. "Ludzie na walizkach" Szymon Hołownia 

4. "Musierowicz dla zakochanych" Małgorzata Musierowicz 

5. "Polowanie na motyle" Krystyna Mirek

6. "Single" Meredith Goldstein

Regulamin konkursu:

1. Organizatorką rozdawajki jestem ja, autorka bloga Kto czyta książki, żyje podwójnie.

2. Konkurs trwa od 14.08 do 1.09, 23.59.

3. Ogłoszenie wyników nastąpi do 3 dni po zakończeniu konkursu. 

4. Zwycięzca ma 3 dni na podesłanie swoich danych adresowych. Jeżeli się ze mną nie skontaktuje, nagroda powędruje do innej osoby.

5. Nagrodę wyślę do dwóch tygodni od czasu uzyskania adresu. 

6. Żeby rozdawajka się odbyła, udział muszą wziąć min. 10 osób.

7. Książkę wysyłam tylko na terenie Polski. 

Żeby wziąć udział w rozdawajce należy:  

1. W komentarzu pod tym postem wyrazić chęć wzięcia udziału zwykłym "zgłaszam się".

2. Należy podać tytuł wybranej przez siebie książki. 

3. Podać e-mail oraz nick. 

4. Być obserwatorem mojego bloga poprzez Google+ bądź bloggera. Podać nick pod jakim się go obserwuje. 

5. Umieścić banerek na swoim blogu, chyba że go nie posiadacie.

6. Byłoby mi miło gdybyście polubili mój fanpage Kto czyta książki, żyje podwójnie na facebooku, ale nie jest to warunek konieczny.

7. Osoby anonimowe niestety nie mogą wziąć udziału w konkursie. 

To chyba wszystko, więc ... powodzenia moi mili!

"Polowanie na motyle" - Krystyna Mirek

Tytuł: Polowanie na motyle

Autor: Krystyna Mirek

Ilość stron: 264

Wydawnictwo: G+J

Rok wydania: 2012

Moja ocena: 5/6

'Czy miłość można upolować?'

Największym marzeniem Weroniki jest wyjść za mąż, mieć swój ładny domek i gromadkę dzieci. Powoli jej marzenia zaczynają się spełniać, ale nie wszystko idzie po jej myśli. Konrad, nowo poślubiony mąż, pochodzi z biednej rodziny. Postawił sobie za cel wybudowanie domu dla mamy oraz rodzeństwa, ale pieniądze niestety się skończyły. Ciągle się zamartwia i nie wyobraża sobie nawet, że mógłby teraz zostać tatusiem. Skąd wziąłby pieniądze na utrzymanie rodziny i wybudowanie kolejnego domu? Młode małżeństwo wyjeżdża do pracy do Niemiec, ale niestety po krótkim czasie czeka Konrada niemała niespodzianka... Czy da sobie ze wszystkim radę? A Weronika? Jakie poniesie konsekwencje swojej tajemnicy?

Klaudia, piękna i uwodzicielska dziewczyna, nie może pogodzić się, że Konrad wybrał inną. Zła, wymusza zaproszenie na jego ślub i tam poznaje Weronikę. Widząc taką piękna i dobrą dziewczynę nie jest w stanie jej znienawidzić. Podczas tej podróży, na swej drodze spotyka trzech panów i z każdym spędza jedną noc. Później okazuje się, że jest w ciąży, lecz jest zdecydowana ją usunąć. Czy posunie się do tak straszliwego czynu?

Kasia, to typowa wiejska dziewczyna. Nic dziwnego, że odrzuca uczucia Tobiasza, a sama zakochuje się w nowym szefie. Niestety jest żonaty i wie, jak działa na kobiety i potrafi to wykorzystać. Kasia pracuje prawie 24h na dobę i nie ma czasu dla rodziny ani przyjaciół. Po wiosce już rozeszła się plotka, że Kasia ma romans z szefem, lecz to nie była prawda. Chociaż bardzo by chciała. Czy Kasia nadal będzie tkwiła w tej dziwnej znajomości? Czy może przejrzy na oczy i zobaczy, jaki tak naprawdę jest Warniecki?

„Polowanie na motyle” to historia trzech znajomych. Niekoniecznie przyjaciół. Niby każda z nich jest inna, ale jedną rzecz mają wspólną. Każda z nich marzy o motylach w brzuchu, lecz istnieją różne rodzaje tego odczucia. Dopiero po pewnym czasie się o tym przekonają. Żadna z kobiet nie miała łatwego dzieciństwa. Jedna ma wspaniałą rodzinę, na której może polegać, a druga nie, lecz każda chce spotkać tego jedynego. Próbują różnych sposób, aby go zdobyć, lecz w miłości nie zawsze wszystkie chwyty są dozwolone, a życie nie jest tak piękne, jak sobie wyobrażały.

Nie sądziłam, że może to być tak miła książka. Niby niezobowiązująca, ale ma ukryte drugie dno i po zamknięciu książki człowiek zastanawia się, czy prawdziwa miłość i przyjaźń jednak istnieją. Czyta się ją szybko, co jest zasługą stylu Pani Mirek, chociaż posiada dość dużo opisów, lecz są one niezbędne i nie przynudzają. Literówek nie zauważyłam, za co chylę czoła wydawnictwu i jestem bardzo wdzięczna. Jedynym minusem jest to, że książka jest podzielona tylko na dwa długie rozdziały. Dla mnie jest to niestety utrapienie. Na początku zastanawiała mnie okładka, lecz zagłębiając się w historię, dokładnie ją zrozumiałam. Może nie należy ona do najgorszych, jednakże nie jest też rewelacyjna.

„Polowanie na motyle” autorstwa Krystyny Mitek to dobra książka nie tylko na lato. Bardzo miło spędziłam z nią czas i sądzę, że jeszcze kiedyś do niej powrócę.

„Są motyle delikatne i romantyczne, które wywołują wspaniałe łaskotanie w brzuchu oraz miłość po grób. (…) Są motyle praktyczne, jak Tobiasz, nadają się do zakładania rodziny i budowania trwałych związków. Są też groźne. Może na początku lekko łaskoczą w brzuchu, ale na dłuższą metę niszczą i unicestwiają wszystko, co znajdzie się w zasięgu ich rażenia. Miłość przede wszystkim. A potem dobre imię, godność, poczucie własnej wartości, zdrowie, finanse czasem pracę i rodzinę.”

Za książkę serdecznie dziękuję wydawnictwu G+J!

NIEnawidzę!

Ostatnio mam dużego lenia i czytać mi się nie chce i właśnie dlatego zamęczę was kolejną zabawą. Wiem, że macie już dość, ale mam dzisiaj zły dzień i w zabawię pt. "NIEnawidzę" będę mogła się trochę wyżyć, a tego najbardziej mi trzeba. :D

Zabawa polega na wymienieniu ośmiu rzeczy, których się (tak, zgadliście) nienawidzi. Potem nominuje się kolejnych ośmiu bloggerów :)

ZACZYNAMY!

 1. NIEnawidzę, kiedy ktoś mówi mi co mam robić - co kogo to obchodzi? Najwyżej to ja popełnię błąd. Trzeba uczyć się na własnych błędach.

2. NIEnawidzę ludzi, którzy nie pozwalają mieć innym swoje zdanie - poznałam wiele takich osób. Teraz rzadko utrzymuję z nimi kontakt.

3. NIEnawidzę, kiedy coś sobie zaplanuję, a później to nie wypala - wiele razy tak miałam. Dlatego też jestem pesymistką.

4. NIEnawidzę ludzi, którzy mnie olewają i wykorzystują - tu chyba bardziej chodzi o szkołę, ale postanowiłam, że tym roku tak dalej nie będzie.

5. NIEnawidzę, kiedy muszę coś zrobić, a kompletnie nie mam na to ochoty - np. kiedy mam zmusza mnie do sprzątania, a ja mam akurat ochotę sobie poleżeć lub poczytać.

6. NIEnawidzę koperku, zielonej pietruszki, żółtego sera, serków topionych jogurtów truskawkowych (znalazło by się wiele więcej rzeczy, ale nie chcę was przynudzać) - ohyda!

7. NIEnawidzę ludzi nietolerancyjnych - denerwuje mnie kiedy ktoś mówi źle o innych religiach, np. islam. Nie każdy z islamistów jest terrorystą jak nie każdy polak to złodziej. To samo dotyczy się muzyki.  

8. NIEnawidzę kiedy ktoś jest narcystyczny - tu bardziej chodzi o moją siostrę i po prostu mam dość już jej zachowania. 

Tak oto nienawidzę tych wszystkich rzeczy. Jest ich oczywiście wiele więcej, ale te przyszły mi jako pierwsze do głowy. Nominuję wszystkie osoby, które mają chęć wzięcia udziału w tej zabawie, gdyż jestem świadoma, że większość z was ma już ją za sobą. To chyba wszystko na dzisiaj. Dziękuję za uwagę i dobranoc! A ja teraz sobie posłucham coś wesołego, zjem lodzika i napiję się ciepłej herbatki. HA! 

"Wampiry z Morganville. Księga 3: Pan Ciemności, Godzina Łowów" - Rachel Caine

Tytuł: Wampiry z Morganville. Księga 3: Pan Ciemności, Godzina Łowów

Tytuł oryginału: Lord of Misrule, Carpe Corpus

Autor: Rachel Caine

Ilość stron: 480

Wydawnictwo: Amber

Rok wydania: 2010

Moja ocena: 5/6

  „Życie to ból moje dziecko.”

Zaczęła się wojna pomiędzy Amelie a Bishopem. Wampiry zaczynają ginąć, Amelie gdzieś się ukryła. Nikt nie wie, co się dzieje. Jedynie siedemnastoletnia Claire wraz z pomocą przyjaciół jest w stanie coś zmienić i uratować Morganville od krwiożerczego Bishopa... Niestety to nie koniec kłopotów. Ludzie zaczynają się buntować i atakować, a Claire będzie musiała podjąć ważną decyzję. Zło czai się dookoła, a czasu jest coraz mniej. Do Morganville nadchodzi burza i ostateczne starcie pomiędzy dwoma najsilniejszymi wampirami.

Rachel Caine, absolwentka zarządzania na Texas Tech University i klarnecistka, stworzyła kilka serii powieści urban fantasy – o dżinach i demonach. Największą sławę przyniosły jej jednak bestsellerowe Wampiry z Morganville. Brytyjska wytwórnia filmowa kupiła prawa do sfilmowania cyklu wydawanego już w kilku krajach. *

Wampiry z Morganville to jedna z tych „prymitywnych” książek, które jednak mają w sobie coś nadzwyczajnego. Jedno, jedyne miasto, w którym osiedliły się wampiry, a do tego ludzie zmuszeni są z nimi współpracować. Podatki płacą w postaci oddawania krwi, a po zmierzchu nie mogą wychodzić z domu. Każdy człowiek jest jednak pod opieką któregoś z wampirów. W ten sposób krew, którą oddają, idzie do danego opiekuna, a w zamian człowiek ma ochronę. Trochę dziwny układ, ale lepszy niż śmierć.

Clere przyjechała do Morganville na studia. Nikt nie przewidział, że w mieście roi się od wampirów, które tylko czekają na przekąskę. Poznaje tam Michela, Eve oraz Shane'a. Shane wkrótce staje się jej chłopakiem, co nie podoba się jej rodzicom, jednakże są zmuszeni się z tym pogodzić.

Dziewczyna nie jest jedną z tych bohaterek, które są głupie i irytujące.Claire jest inteligentna i umie zadbać o siebie, chociaż na to nie wygląda. Właśnie dlatego niektórzy jej nie doceniali. Na pierwszym miejscu zawsze stawia rodzinę i przyjaciół, lecz wie, że i jej życie jest ważne. Niejeden wampir, a nawet człowiek miał ochotę ją zabić. Nie zawsze radziła sobie sama, ale od czego ma się przyjaciół? Nawet tych, którzy mają ochotę na twoją krew?

Wątek miłosny pomiędzy Claire a Shane'm jest dość skomplikowany. Na pewno nie nudny. Nie ma zbyt dużo scen miłosnych, ale jak już się pojawiają, człowiek zastanawia się, dlaczego w prawdziwym życiu ciężko spotkać taką prawdziwą i czystą miłość. Za każdym razem, kończąc taki wątek, wzdychałam. Dlaczego? Bo ich uczucie było piękne i fascynujące.

Po raz pierwszy czytając niektóre fragmenty po prostu się bałam. I to jest trochę zadziwiające według mnie. Dzięki temu nabrałam ochoty, by przeczytać jakiś horror... :D

 

„Claire pomyślała, że była to dobra definicja miłości: potrzebować kogoś nawet wtedy, gdy dostanie się już to, czego się chciało.”

 

Autorka próbowała stworzyć coś nowego, jednocześnie nie oddalając się od schematu, który wprowadzili niektórzy pisarze. Było to dobre posunięcie, ale jednak czegoś mi brakowało. Nie mogłam się w pełni wciągnąć w tę historię i to był chyba jedyny dość duży minus. Oczywiście literówki się pojawiły i co mnie trochę zaniepokoiło, raz powtórzyło się dwukrotnie to samo zdanie.

Okładka nie zachwyca, ale jej tajemniczość przyciąga wzrok i sądzę, że została dobrze dobrana do serii.

„Wampiry z Morganville. Księga 3” mnie nie urzekły, jednakże mają coś w sobie. Coś, że chce się wiedzieć, co będzie na końcu. Przede mną jeszcze dużo tomów, więc zobaczymy, czy seria utrzyma poziom.

"Nie walczymy w irlandzkiej kampanii, i jakiekolwiek błędy które zrobiłem raz, nie zrobię ich ponownie.” 

 *opis z okładki

Recenzja bierze udział w wyzwaniu: 

"Trylogia Trylle: Zamieniona, Rozdarta, Przywrócona" - Amanda Hocking

Tytuł: Zamieniona
Tytuł oryginału: Switched
Autor: Amanda Hocking
Ilość stron: 304
Wydawnictwo: Amber
Rok wydania: 2012
Moja ocena: 5.5/6

Wendy od zawsze czuła, że nie pasuje do tego świata. Wiedziała to również jej matka. W szóste urodziny próbowała ją zabić. Sądziła, że nie jest jej córką, że to potwór, który zabił jej prawdziwe dziecko. Matkę zamknięto w psychiatryku, a Wendy zajęła się ciotka Maggie oraz starszy brat Matt.

Dziewczyna nie radziła sobie w szkole. Z kilku już została wyrzucona i przez to musieli się co jakiś czas przeprowadzać. Nie udaje jej się z nikim zaprzyjaźnić, ani wyznać swojego sekretu, którego sama się obawia. W nowej szkole poznaje Finna. Tajemniczego gościa, który nie spuszcza z niej wzroku. Okazuje się, że jest on kimś więcej i musi sprowadzić Wendy do miasta o nazwie Förening , do prawdziwej rodziny. Co dziwniejsze, Wendy nie znając dobrze Finna, chce z nim iść. Teraz ma potwierdzenie, że jest inna, ale nie może tego zrobić. A co się stanie z Mattem? Przecież to jest jej brat, nie może go tak zostawić. Czy Wendy zdecyduje się wyruszyć w podróż w nieznane? Może to jedyny sposób by dowiedzieć się kim jest tak naprawdę...

Wendy jest dziewczyną bardzo trudną. Brak przyjaciół, znajomych daje jej się we znaki, ale nie daje tego po sobie poznać. Do tego trauma z dzieciństwa. Ciągle słyszy słowa matki: „nie jesteś moją córką”. Gdzieś w głębi, Wendy czuje, że to może być prawda. Podobno miała być chłopcem. Rodzice z początku byli zaskoczeni, lecz ojciec dziewczyny pogodził się z tym i pokochał ją całym sercem. Niestety kilka lat później popełnił samobójstwo, a matka stała się jeszcze gorsza. Niezbyt miłe dzieciństwo. Na szczęście miała Matta, który zrobiłby dla niej wszystko.

„Zamieniona” to książka z gatunku paranormal romance, których sporo w dzisiejszych czasach. Jednakże w pewien sposób jest oryginalna. Nie spotkamy w niej wilkołaków czy wampirów. Gdy dowiedziałam się kim jest główna bohaterka, po prostu śmiałam się do upadłego. Nie czytałam jeszcze książki o takiej tematyce i bardzo dobrze, ponieważ mi się spodobała. Wciągnął mnie świat Trylli od pierwszej do ostatniej części.

„Cały czas na mnie patrzył. To pewnie cholerny socjopata. Najgorsze, że uznałam, iż to urocze.”

 

Tytuł: Rozdarta

Tytuł oryginału: Torn

Autor: Amanda Hocking

Ilość stron: 320

Wydawnictwo: Amber

Rok wydania: 2012

Moja ocena: 6/6

  

Wendy już wie kim jest. Należy do świata Trylli, a jej prawdziwa matka, tak samo bezwzględna i okrutna jak poprzednia, jest królową. Wendy została sprowadzona do królestwa ze względu na pewne komplikacje. Dziewczyna nie mogła się z tym pogodzić, dlatego postanowiła uciec. W ten sposób znowu spotka Finna, do którego czuje coś bardzo mocnego. Jednakże nie dane jest im bycie razem. Finn jest tropicielem i stoi na samym dole hierarchii, a Wendy ma objąć wkrótce tron. Bohaterka wie, że to nie byłoby właściwe. Wraz z Mattem, oraz Ryhsonem, którego namówiła na ucieczkę, zostaje porwana przez Vittre. To „plemię”, które od zawsze walczy z Tryllami, a na dodatek okazuje się, że jej ojcem jest sam ich władca. Wendy staje przed wyborem, na którym tronie zasiąść. Tam poznaje Lokiego, przystojnego pół Vittre pół Trylla. Dzięki niemu udaje im się uciec, ale to nie jest ich ostatnie spotkanie. Wkrótce okaże się dlaczego Loki pozwolił im na powrócenie do Trylli...

Cóż mogę powiedzieć o „Rozdartej”? Jest dobra, ale nie aż tak bardzo jak część pierwsza. Nie potrafię wymienić argumentów dlaczego, jednakże czegoś mi w niej brakowało. Dzięki tej części możemy poznać bliżej innych bohaterów, których oczywiście bardzo polubiłam zabrakło mi... Finna. Chociaż to i tak nic w porównaniu z ostatnią częścią, na której kompletnie się zawiodłam. Wendy próbuje walczyć o Finna, wie, że jeśli będą chcieli, uda im się to jakoś wszystko przetrwać. Natomiast Finn tego nie chce. Kocha Wendy, ale obowiązki są ważniejsze. Sądzi, że Wendy zasługuje na coś więcej, niż na zwykłego Tropiciela, który nie może nic jej dać. Straszne oklepane. Raz jest dla niej okrutny, nie odezwie się nawet słowem, a za chwilę całuje ją namiętnie. Facet ma zdecydowanie coś z głową.

„Pociechę czerpałam jedynie z jej słów – powiedziała, że nikt nie powinien widzieć łez królewny, a nie, że nie wolno mi płakać. Zastanawiało mnie, czy właśnie dlatego kazała mi wyjść. Nie po to, żebym ja mogła się rozpłakać, tylko ona.”

Tytuł: Przywrócona

Tytuł oryginału: Ascend

Autor: Amanda Hocking

Ilość stron: 304

Wydawnictwo: Amber

Rok wydania: 2012

Moja ocena: 4/6

Wendy musi porzucić marzenia o pięknym życiu i prawdziwej miłości. Czeka ją ślub z Tovem, przyjacielem. Tylko w ten sposób uda jej się uratować królestwo. Nadchodzi wojna, a żeby ją wygrać, potrzeba dużej mocy, a Tove taką posiada. Niestety Tove także jej nie kocha, ale rozumie, że to jedynym sposób. Wanda jest załamana, próbuje sobie z tym poradzić, ale pewnej nocy traci nad sobą panowanie i popełnia błąd, za który zapłaci później. Zaś stosunki pomiędzy dziewczyną a Lokim znacznie się pogłębiły. Wanda nie widzi świata poza nim, ale musi po raz kolejny poświęć miłość. Czy wyjdzie je to na dobre? Czy nie popełnia tego samego błędu, który popełniła jej matka kilka lat temu?

Niestety „Przywrócona” to ostatnia część trylogii Trylle i najgorsza ze wszystkich. Autorka chciała chyba pokazać coś nowego i nie za bardzo jej to wyszło. Czułam, jakby to była całkiem inna książka, której nie można „podpiąć” do dwóch poprzednich części. Już tłumaczę, o co chodzi.

Wendy, niegdyś rozkapryszona nastolatka, stała się dorosłą kobietą, która za wszelką cenę próbuje ratować swoje królestwo. Jednakże jej charakter stał się całkowicie inny. Przestała walczyć o Finna, bo on sobie odpuścił, zaś Loki, który od samego początku starał się ją uwieść. Jakby nagle dostała olśnienia: „Jednak nie kocham Finna, tylko Lokiego”. Gdzie tu sens? Po co autorka traciła czas na Finna, skoro wprowadziła kolejnego kochanka? Możliwe, że jestem tak oburzona, gdyż Loki jest mi po prostu obojętny. Nie czułam do niego sympatii ani nienawiści, a scenki pomiędzy nim a Wendy niezbyt mnie satysfakcjonowały. Kolejnym zaś minusem jest to, że Pani Hocking niektórych bohaterów zrzuciła na dalszy plan. Prawie w ogóle nie wiemy, co dzieje się u Ryhsa, jak sobie radzi czy też samego Finna. To było złe posunięcie z jej strony. Ogółem ciężko szła mi ostatnia część, zważając na to, że poprzednie pochłonęłam w jeden dzień. Jest to niestety konsekwencja spojrzenia na ostatnią stronę. Będę miała teraz nauczkę, ale wątpię, abym już nigdy w życiu tego nie zrobiła. :P

Sam styl autorki jest znakomity. Zabawne dialogi, nie za długie opisy... to dzięki temu ta powieść jest dobra. Historia nie urzeka, ale jest dobra. Powinna zainteresować każdego miłośnika paranormal romance. I tak też stało się ze mną. Pomimo ostatniego tomu trylogia bardzo mnie wciągnęła i w jakiś sposób smutno mi, że musiałam pożegnać się z głównymi bohaterami (w szczególności z Finnem :D) Okładki serii, jak dla mnie, są bardzo ładne i zachęcają do przeczytania, a tytuły mówią nam w jakiś sposób, z czym będziemy mieć do czynienia z danym tomem.

W trylogii pojawia się także słowniczek. Niestety nie ma go w pierwszym tomie i bardzo mnie to dziwi, ponieważ czytając drugą część już tak naprawdę znamy wszystkie znaczenia, a w pierwszej można się jeszcze pogubić. Oczywiście jak przystało na wydawnictwo Amber – mnóstwo literówek, ale chyba sami wiecie, jak to jest, więc nie będę się nad tym rozwodzić.

Trylogia „Trylle” to pełna zabawy, miłości oraz smutku powieść. Typowy paranormal romance, którego od dawna mi brakowało. Teraz autorzy próbują napisać coś nowego i nie za bardzo im to wychodzi, dlatego też bardzo się cieszę, że udało mi się natrafić na trylogię Trylle i odetchnąć od innych książek. Zdecydowanie polecam.

"- Nie spałeś-Śmiałam się.- Nie pamiętasz co się stało?
Zmarszczył brwi, przypominał sobie i w jego oczach błysnęło zrozumienie.
- Pamiętam...- Dotknął mojej twarzy - Pamiętam, że cię kocham. 
Pochyliłam się, mocno pocałowałam go w usta. Przytulił mnie do siebie."

Recenzja bierze udział w wyzwaniu: